Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

Περιμένω...


Τις τελευταίες μέρες όταν είμαι στο σπίτι απλά περιμένω...

Περιμένω να κάνω αυτά που κανόνισα την επόμενη ώρα, μέρα, βδομάδα, ακόμα και τον επόμενο μήνα. Περιμένω να μου μιλήσει κάποιος ή να μου απαντήσει. Περιμένω να βρω κάτι να πω, κάτι να κάνω. Περιμένω να κανονίσω κάτι καινούργιο. Περιμένω την πρώτη βροχή. Περιμένω την πρώτη αλλαγή. Περιμένω την επόμενη στιγμή, ξεχνώντας να ζήσω αυτή. Και δεν ξέρω καν γιατί. Απλά περιμένω να μάθω...

3 σχόλια:

iLiAs είπε...

..καμιά φορά καλύτερα να ζούμε τη στιγμή και να μην περιμένουμε τίποτα. ..η αναμονή είναι παγίδα από το να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή ξεχωριστά!

Να είσαι καλά! :)

Μαριλένα είπε...

Aσε την αναμονή κι άδραξε την ευκαιρία :))

tzonakos είπε...

Πλάκα - πλάκα κι εγω αυτη την αίσθηση έχω, οτι κάτι περιμένω.
Και μια και είπες για βροχή, νομίζω οτι μια καλή βροχούλα θα άλλαζε πολλά.
Δεν ξερω, ίσως ελπίζω γι αυτό νιώθω να περιμένω.

Χάρηκα που πέρασες απο το μπλόγκ μου :)