Τελικά...

...το blogάκι μου δεν κλείνει...

Τι να κάνω; Το έμαθα, το συνήθισα και όσο το βλέπω δεν μπορώ να μην γράφω. Το κακό βέβαια είναι πως δεν μπορώ να γράφω όλα όσα θέλω. Βασικά δεν μπορώ να γράψω σχεδόν τίποτα τώρα που το σκέφτομαι.

Το blog δεν θα κλείσει και το αποφάσισα! Αλλά θα βρίσκομαι και αλλού... Το που δεν μπορώ να το πω, για ευνόητους λόγους, αλλά όποιος θέλει, έχω βάλει στο προφίλ μου ένα mail. Αλλά τονίζω, για όσους θέλουν!

Και για να δείτε πως έχω και χαλαρά ποστάκια για εδώ έτοιμα, ορίστε...

Αυτές τις μέρες όπως ξέρετε είναι περίοδος εξεταστικής και εγώ βρίσκομαι ανάμεσα σε βιβλία, πολλά από τα οποία ανοίγω και βλέπω για πρώτη φορά! Όπως είναι φυσικό λοιπόν, ανακαλύπτω και μαθαίνω καινούργια πράγματα. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάτι από αυτά που έμαθα... Από το παιδαγωγικό μάθημα που πήρα, κάποια από αυτά που διάβαζα ήταν πραγματικά σπουδαία! Πάρτε μια γεύση και εσείς... (Αξίζει να διαβάσετε εκτός από τις γελοιογραφίες και τα σχόλια από κάτω. Όλα τα άλλα και κυρίως τα υπογραμμισμένα είναι άχρηστες πληροφορίες :Ρ)

Μα δεν διάλεξα σπουδαίο μάθημα; Κρίμα που δεν εξετάστηκα σε αυτά... (Πάντως μεταξύ μας έγραψα. Με τη φαντασία μου, αλλά δεν έχει σημασία!)

Και για να κλείσω το post της επιστροφής, να πω κάτι τελευταίο... Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας! Με συγκινήσατε απίστευτα με το ενδιαφέρον σας! Δεν πίστευα πως θα νοιαζόταν και κανένας... Ο δικός μου χώρος είναι, τις σκέψεις μου γράφω και τις περισσότερες φορές τις απαισιόδοξες, ούτε καν μια θετική αύρα δεν έβγαινε από εδώ, παρά μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις... Μα για αυτό δεν το είχα και εγώ; Για να ξεσπάω! Τα ωραία τα ζεις, τα άσχημα θέλεις να τα βγάλεις από μέσα σου και αυτό έκανα και εγώ... Τώρα θα το κάνω αλλού. Και αλήθεια αυτές τις μέρες είχα τόσο ανάγκη αυτή τη γωνιά, γιατί δεν ήταν και οι καλύτερες μέρες... Αλλά αυτά δεν ανήκουν πλέον εδώ...

Καλώς με δεχτήκατε πίσω λοιπόν! :Ρ