Λοιπόν… Δεν μπορούσα να βλέπω το προηγούμενο ποστάκι, φάτσα φόρα. Σήμερα το βράδυ, πήρα απόφαση, και έκανα κάτι το οποίο με ησύχασε… Δεν έχει νόημα να πω τι… Άλλωστε δεν υπάρχει σωστή και λάθος απόφαση!
Για να αλλάξω κλίμα λοιπόν εκμεταλλεύομαι κάτι προσκλησούλες που έχω. Η Μαριλένα, μου ζήτησε να πω δυο τραγούδια σε αυτόν που αγαπάω, ένα με γυναικεία, ένα με αντρική φωνή… Εκεί λοιπόν που σκεφτόμουν το παιχνιδάκι, μου λέει και η Ιφιγένεια να αφιερώσω δυο τραγουδάκια στον καλό μου… Χμμμ, δηλαδή τέσσερα συνολικά; Πολύ ευχαρίστως! Αλλά, να ξέρετε, αυτός που θέλετε να του πω τραγουδάκι, πώς να σας το πω, δεν υπάρχει…
Μη νομίζετε πως δεν θα παίξω όμως! Η αγάπη υπάρχει στη ζωή μας με πολλές μορφές και παρόλο που τα περισσότερα τραγούδια, έχουν ένα ερωτικό υπόβαθρο, η αγάπη είναι μία. Θα σας πω λοιπόν ένα τραγουδάκι, που για μένα, δείχνει τι είναι η αγάπη. Υπάρχουν πολλά θα πείτε, δε διαφωνώ! Σχεδόν όλα! Αλλά αυτό, όποτε το ακούω, το ομολογώ δακρύζω… Γιατί μου μεταφέρει το συναίσθημα μιας βαθειάς αγάπης, χωρίς τίτλο…
Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
Άλλες ερμηνείες: Άλκηστις Πρωτοψάλτη || Γιάννης Κότσιρας || Δέσποινα Βανδή
Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί
Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
Ξέρω, έπρεπε να πω τέσσερα τραγούδια. Αλλά είπα ένα με τέσσερις εκτελέσεις και πολλές ακόμα, άτυπες. Να ομολογήσω και ποια με αγγίζει πιο πολύ ή να το αφήσω; Εσείς θα μου πείτε…
Αν νομίζατε πως τελειώσαμε γελιέστε! Μη κατηγορείτε εμένα, αλλά την Ιφιγένεια! Δεν ήθελε μόνο τραγουδάκι, θέλει και ένα απόσπασμα από το πρώτο βιβλίο που θα δω δίπλα μου. Εεεεμ… Νομίζω πως και εδώ πρέπει να σας ομολογήσω κάτι… Εγώ συνήθως διαβάζω καλοκαίρι, Χριστούγεννα, Πάσχα, σε διακοπές… Όχι πως δεν έχω χρόνο τις άλλες στιγμές, αλλά δε μου κάνει κέφι. Όπως καταλαβαίνεται λοιπόν τα βιβλία μου είναι στη Ρόδο. Και κάποια που διάβασα εδώ, τα έχω μεταφέρει προς τις εκεί βιβλιοθήκες. Παρόλα αυτά, πάλι θα παίξω!!! Νομίζατε πως θα την γλυτώνατε… Όχι δεν θα πιάσω βιβλίο της σχολής! Όχι τίποτα άλλο, δεν ξέρω να μεταφέρω ολοκληρώματα, παραγώγους, ακολουθίες, γραφικές παραστάσεις, σχήματα και άλλα τέτοια στο blog… Από ποιο βιβλίο θα γράψω λοιπόν; Μα φυσικά από αυτό που μου έκανε δώρο ο Giorgio στο παρτάκι μου το Σάββατο! Ακόμα δεν έχω διαβάσει ούτε μισή σελίδα, για αυτό θα δούμε μαζί την πρώτη παράγραφο του βιβλίου:
"Στέκεται μπροστά στην τζαμαρία κοιτάζοντας έξω. Η πόλη ξεδιπλώνεται από κάτω του, τυλιγμένη σε έναν ομιχλώδη λήθαργο. Βαρομετρικό χαμηλό. Σύννεφα κυλάνε πάνω από τους λόφους, ξεγλιστρώντας από χαραγματιές και ρωγμές βράχων, σαν το τοπίο να εκπέμπει σήματα καπνού."
Και αφού έκανα την ανάρτηση και την δημοσίευσα, βλέπω το πνευμα να μου ζητάει να γράψω για την έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο της σελίδας 123... Επειδή λοιπόν σήμερα παίζω με όλους δεν χαλάω χατίρια... Ορίστε ακόμα ένα μικρό απόσπασμα, από το ίδιο βιβλίο...
"«Δεκαευτά χρονών είμαι δεν έχω φίλους “καθ’ οδόν”. Θα πάμε στο Κλίβελαντ, γιατί εκεί μένει η θεία του Μπερθ. Μας περιμένει»."
Το βιβλίο είναι το «Αυτό το βιβλίο θα σώσει τη ζωή σας (This book will save your life)» της A. M. Homes (Μετάφραση: Ρένα Λέκκου- Δαντου), από τον εκδοτικό οίκο Α. Α. Λιβάνη. Ομολογώ πως όταν διάβασα τον τίτλο τρόμαξα λίγο, αλλά διαβάζοντας την περίληψη στο οπισθόφυλλο, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Τώρα αν είναι ή όχι θα σας γελάσω. Αλλά για να το διάλεξε ο Giorgio θα είναι σίγουρα!
Με τη σειρά μου, δεν καλώ κανέναν στο παιχνίδι με το βιβλίο! Αντίθετα, θέλω να προσκαλέσω στο παιχνίδι με το τραγούδι, όποιον-α από την παρέα, είναι ερωτευμένος-η. Το 1 ή 2 τραγούδια, από αντρική ή γυναικεία φωνή, αφιερωμένα ή μιλάνε γενικά για αγάπη το αφήνω πάνω σας. Αλλά θέλω να κάνω και ειδική πρόσκληση, σε μια ρομαντική ψυχή και να της ζητήσω ένα τραγούδι για την αγάπη. Αυτή η ψυχή είναι η Μαργαρίτα και της δίνω και άλλη εναλλακτική, ή ένα γνωστό τραγούδι ή να μας πει ένα δικό της τραγουδάκι-ποιηματάκι αν προτιμάει.
*Τον τελευταίο καιρό, έπεσαν πολλά ποστάκια μαζεμένα, αλλά γινόντουσαν και πολλά...Τώρα μάλλον θα ηρεμήσω λίγο, αλλά κάπου εδώ θα βρίσκομαι πάλι...
