Έχω ξαπλώσει να ξεκουραστώ λίγο. Είμαι πάλι με ελάχιστο ύπνο και το βράδυ θα βγω με τον αδελφό μου. Χτυπάει η πόρτα. Ανοίγει… Ακούω το όνομα σου. Λέω δεν μπορεί! Είσαι πολύ μακριά! Πετάγομαι πάνω. Βγαίνω από το δωμάτιο μου και… μένω. Ήρθες!!! Η καλύτερη έκπληξη που μπορούσες να μου κάνεις!!! Για αυτό το πρωί ρωτούσες τι θα κάνουμε το βράδυ, για αυτό ρωτούσες για τον καιρό εδώ… Και τότε θα έβαζα στοίχημα πως θα ερχόσουν, αλλά μετά σκέφτηκα πως ακόμα δεν ήσουν τελείως καλά… Με έκανες πολύ, πολύ, πολύ πολύ, πολύ, πολύ, πολύ, πολύ χαρούμενη!!! :D
